Πρὸς Τιμόθεον β΄

capitolul 4


Capitole:

1 2 3 4


versetul 1

διαμαρτυρομαι ενωπιον του θεου και χριστου ιησου του μελλοντος κρινειν ζωντας και νεκρους και την επιφανειαν αυτου και την βασιλειαν αυτου


versetul 2

κηρυξον τον λογον επιστηθι ευκαιρως ακαιρως ελεγξον επιτιμησον παρακαλεσον εν παση μακροθυμια και διδαχη


versetul 3

εσται γαρ καιρος οτε της υγιαινουσης διδασκαλιας ουκ ανεξονται αλλα κατα τας ιδιας επιθυμιας εαυτοις επισωρευσουσιν διδασκαλους κνηθομενοι την ακοην


versetul 4

και απο μεν της αληθειας την ακοην αποστρεψουσιν επι δε τους μυθους εκτραπησονται


versetul 5

συ δε νηφε εν πασιν κακοπαθησον εργον ποιησον ευαγγελιστου την διακονιαν σου πληροφορησον


versetul 6

εγω γαρ ηδη σπενδομαι και ο καιρος της αναλυσεως μου εφεστηκεν


versetul 7

τον καλον αγωνα ηγωνισμαι τον δρομον τετελεκα την πιστιν τετηρηκα


versetul 8

λοιπον αποκειται μοι ο της δικαιοσυνης στεφανος ον αποδωσει μοι ο κυριος εν εκεινη τη ημερα ο δικαιος κριτης ου μονον δε εμοι αλλα και πασι τοις ηγαπηκοσι την επιφανειαν αυτου


versetul 9

σπουδασον ελθειν προς με ταχεως


versetul 10

δημας γαρ με εγκατελιπεν αγαπησας τον νυν αιωνα και επορευθη εις θεσσαλονικην κρησκης εις γαλατιαν τιτος εις δαλματιαν


versetul 11

λουκας εστιν μονος μετ εμου μαρκον αναλαβων αγε μετα σεαυτου εστιν γαρ μοι ευχρηστος εις διακονιαν


versetul 12

τυχικον δε απεστειλα εις εφεσον


versetul 13

τον φαιλονην ον απελιπον εν τρωαδι παρα καρπω ερχομενος φερε και τα βιβλια μαλιστα τας μεμβρανας


versetul 14

αλεξανδρος ο χαλκευς πολλα μοι κακα ενεδειξατο αποδωσει αυτω ο κυριος κατα τα εργα αυτου


versetul 15

ον και συ φυλασσου λιαν γαρ αντεστη τοις ημετεροις λογοις


versetul 16

εν τη πρωτη μου απολογια ουδεις μοι παρεγενετο αλλα παντες με εγκατελιπον μη αυτοις λογισθειη


versetul 17

ο δε κυριος μοι παρεστη και ενεδυναμωσεν με ινα δι εμου το κηρυγμα πληροφορηθη και ακουσωσιν παντα τα εθνη και ερρυσθην εκ στοματος λεοντος


versetul 18

ρυσεται με ο κυριος απο παντος εργου πονηρου και σωσει εις την βασιλειαν αυτου την επουρανιον ω η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων αμην


versetul 19

ασπασαι πρισκαν και ακυλαν και τον ονησιφορου οικον


versetul 20

εραστος εμεινεν εν κορινθω τροφιμον δε απελιπον εν μιλητω ασθενουντα


versetul 21

σπουδασον προ χειμωνος ελθειν ασπαζεται σε ευβουλος και πουδης και λινος και κλαυδια και οι αδελφοι παντες


versetul 22

ο κυριος μετα του πνευματος σου η χαρις μεθ υμων

Capitole:


Cărți